Wandelen is leuk! Ga je mee?
 

Het Pad van de Vrijheid, etappe 9 van Ede naar Lunteren

Twee minuten voor de wekker wakker worden, dat is lekker! Om 6 uur staat het ontbijtje klaar in de tuin. Snel wat eten, inpakken en dan op pad. Eerste doel: Lunteren.

Door de straten van Ede zoek ik mijn weg terug naar de route. Al snel loop ik weer in het bos, heerlijk! Maar dat duurt niet lang, het buitengebied tussen Ede en Lunteren wordt opgezocht. Gelukkig is het nog niet zo warm, want er zijn niet veel bomen op de lange zandwegen.

Ik wandel langs de Doesburgermolen over rustige landwegen. Mijn benen voelen vanaf de eerste stappen al zwaar. Gaat dat wel goed komen vandaag?

De route komt langs een prachtig houten huis “De Eikenwal” Ik durf het erf niet op te lopen om een goede foto te maken, maar hier zou ik wel willen wonen. Het huis komt voor in de roman De donkere kamer van Damokles van Willem van Frederik Hermans lees ik later in de gids.

Hier gaat het Pad van de Vrijheid het bos weer in, de Goudsberg op. Bij Uitkijktoren de Koepel word ik verrast door de expositie “Kunst en Bevrijding” van kunstenaars van Kunstlijn Lunteren. De kunstwerken die rond de Koepel staan zijn tot 31 oktober te zien.

Ik ben hier al veel in de omgeving geweest om te wandelen, maar wist weinig van de geschiedenis en de NSB die hier een grote rol speelde. Anton Mussert wilde bij de Goudsberg een ‘Nationaal Tehuis’ voor zijn partij realiseren. Er werd een enorme openlucht vergaderplek ontwerpen en bouwen. Op de plek waar de Muur van Mussert staat is nu een bungalowpark.

Ik struin het bungalowpark af om een glimp van de muur op te vangen, maar stuit op bordjes met “Verboden toegang”. Ik moet het doen met de foto’s uit de gids. Wanneer ik weer verder wandel over de route vraag ik mezelf af wat ik ervan vind dat de muur er nog (deels) staat. Ergens denk ik dat het goed is dat we met dit soort plekken in stand houden, zodat we blijven beseffen water gebeurd is in het verleden. Aan de andere kant beangstigt deze plek me ook en kreeg ik een onrustig gevoel (ondanks dat ik de muur niet eens gezien heb).

(Ik begreep later via de Stichting Pad van de Vrijheid dat het wel gewoon is toegestaan naar het monument De Muur van Mussert te wandelen, hierover is contact geweest met de eigenaar van het bungalowpark)

Ik heb er inmiddels 10 kilometer opzitten en het is nog twee kilometer naar Lunteren. Ik merk dat ik nog steeds niet lekker loop. Naast dat mijn benen zwaar zijn, voelt het ook zwaar in mijn hoofd. Gelukkig loop ik lekker door het bos, toch staat het huilen me nader dan het lachen. Waar komt dit vandaan? Ik kan geen oorzaak vinden.

In Lunteren zoek ik een terrasje op, bestel ik een kop koffie, en nog één, en nog één. Ik app wat met mijn lief en blijf twijfelen wat ik moet doen. Doorgaan en de hitte opzoeken, of stoppen?

Uiteindelijk besluit ik een punt te zetten achter dit wandelavontuur. Ik heb enorm genoten van de route tot nu toe en ik kom zeker terug om de laatste etappes te gaan lopen. Voor nu ga ik even met de benen omhoog en ontspannen.

Wordt vervolgd!

Lees ook het verslag van dag 1dag 2dag 3 en dag 4 op het Pad van de Vrijheid

Het Pad van de Vrijheid wordt morgen (vrijdag 26-6-2020). geopend. De wandelgids is nu al te reserveren via de website van Bas Buitensport.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Laatste reacties
  • Goed gedaan meissie! Warmte kost dubbele energie ! Lekker douchen en n grote cuop ijs met slagroom verdiend👏👏🍧🍨

  • Jammer dat je dit avontuur niet NU hebt kunnen afronden. Nu lekker bijkomen.

  • Wat een goed besluit Wanda.
    Het is voor nu even goed geweest. Het is ook veel te warm om te lopen ook in de bossen. Bedankt voor je reportage, ik vond het erg leuk om met je “mee” te gaan. Ooit zal ik het Pad van Vrijheid lopen, met manlief of met mijn cluppie de Elstars.
    Rust goed uit, je hebt het verdient.