Wandelen is leuk! Ga je mee?
 

Struinen door de natuur en legaal wildkamperen in het Horsterwold

Een waar Geocache avontuur bracht ons naar het natuurgebied “De Stille Kern” in het Horsterwold. De Stille Kern is een gebied waar de natuur zijn gang mag gaan en wandelaars rond mogen struinen waar en wanneer ze maar willen. Je kunt in het Horsterwold zelfs legaal wildkamperen midden in het bos!

 

Geocachen in De Stille Kern

Tom bij bootje naar de Stille KernSinds een aantal jaar hebben wij het Geocachen ontdekt, een GPS spel waarbij je op de meest mooie plekjes terecht komt. De multi die we voor deze dag uit hadden gekozen was weer zo’n pareltje en bracht ons naar De Stille Kern. Aan de hand van coördinaten en opdrachten vonden wij onze weg door dit prachtige gebied.

We stonden oog in oog met een ree en niet veel later vonden we een heus gewei van een damhert. We hebben velden vol brandnetels moeten trotseren en ons een weg gebaand door de struiken.

Doordat we een foutje maakte in een berekening kwamen we uit bij een bootje waarmee we naar de overkant moesten (dachten wij). Het bootje stond alleen wel vol met water en iets om te hozen hadden we niet bij. Met was stuntwerk zijn we redelijk droog aan de overkant gekomen.

Op weg terug naar de auto kwamen we de boswachter tegen. Die was stiekem wel een beetje jaloers dat wij zo’n mooi gewei hadden gevonden. We raakte aan de praat en hij vertelde dat een paar honderd meter terug een paalkampeerplaats lag.

 

Legaal wildkamperen

Legaal wildkamperen bij Campanula Horsterwold FlevolandPaalkamperen is een soort wildkamperen, maar dan legaal. Op 27 plaatsen in Nederland heeft Staatsbosbeheer een paal neergezet waar je in een straal van 10 meter je tentje op mag zetten. Er zijn geen voorzieningen, behalve een waterpomp met grondwater.

De plek waar boswachter Anne het over had is Campanula, hier staan 4 halfopen houten hutjes waarin je kunt slapen en er is een vuurplaats. Op ca. anderhalve kilometer is er in het speelbos een waterkraantje waar je drinkwater kunt halen. Achter op het terreintje is zelfs een Hudo gemaakt.

Helaas hadden wij geen kampeerspullen bij, dus zijn we een aantal weken later teruggegaan.Omdat we toch wel heel graag eens op deze plek legaal wilde wildkamperen, hadden we een mooie wandelroute uitgezocht vanuit Zeewolde.

Bepakt met al onze kampeerspullen hebben we de natuurroute gelopen door het prachtige Horsterwold. Na 12 kilometer kwamen we aan op de kampeerplaats Campanula. Tot onze verbazing zaten er twee jonge twintigers bij het kampvuur. We hebben snel ons tentje opgezet en hebben een maaltijd bereid op het vuur.

 

Gezelligheid bij het kampvuur

Even later verscheen er een hele groep vrienden, die kwamen hier jaarlijks omdat het zo’n heerlijke plek is om te kamperen. Als laatste voegde zich nog een aantal biologen bij de groep.

Soep maken boven het kampvuur paalkampeerplaats Campanula Horsterwold FlevolandDaar waar ik dacht dat wildkamperen in de natuur echt iets voor oudere mensen was, zaten we hier met een groep twintigers en dertigers rond het kampvuur. Er werd meer hout verzameld in het bos en de marshmallows kwamen tevoorschijn.

De biologen waren druk met het brouwen van een soepje met hun gevonden planten en wortels uit de natuur. Vol verbazing keken we hoe ze een een constructie bouwde om hun pan boven het vuur te hangen. Bijzondere ontmoetingen op een bijzondere plek.

 

Gewekt worden door de natuur

Wandelen in het Horsterwold Flevoland

De volgende ochtend werden we vroeg gewekt door de vogels. Na een broodje hebben we de spullen weer ingepakt en zijn terug gelopen naar Zeewolde. Ik ben verliefd geworden op dit gebied, met zijn ongerepte natuur en prachtige kampeerplek. Het legaal wildkamperen kan ik iedereen aanraden, wij hebben nog 26 plekken die we kunnen ontdekken.

Waar heb jij al legaal wildgekampeerd?

 

Wil je meer kampeerinspiratie? Lees dan deze blogposts:

 


 Wandel mee met Wanda

13 januari ~ In de geest van Jac. P. Thijsse te Elburg

Meer informatie & inschrijven


Latest comments
  • Klinkt goed, maar dat wildkamperen iets voor ouderen is?? Dat kan ik mij niet voorstellen. Moet er niet aan denken. Zal wel verwend zijn, maar mijn voorkeur gaat nog altijd uit naar een goed bed in een hotel of appartement, waar ik vooral zelf niets hoef te doen. Ik ben dan ook helemaal geen kampeerder.

  • Gaaf, wie weet ga ik daar ook een nacht heen, op het fietsje. Mooie foto’s trouwens! Hans

  • Hé Wanda!
    Wij waren afgelopen Pasen een nachtje op Campanula. Toen het wat kouder werd zijn we nog wat hout gaan zagen en hakken, waar we lekker warm van werden en zodat we een voorraadje voor het knapperende kampvuur hadden. Het was al vlot donker en we konden het vuur lekker opstoken. Tegen elf uur ging ik onze niet fitte bivakbikkel naar het station brengen. Onderweg naar de auto hebben we alle afslagen en zijpaden goed bekeken. Toen ik terugkwam bleek het pad naar de bivak echter opeens verdwenen! Ik snapte er niets van, ben wel drie keer teruggelopen naar de laatste kruising, maar snapte niet wat er mis was. Gelukkig zag ik opeens een zaklamp ergens verderop langs het water. Toen bleek dus dat ik iets te scherp linksaf was gegaan en het ‘onzichtbare’, want naar beneden lopende pad, langs het water had gemist. Toen ik als verloren schaap was binnengehaald gingen we onder de inmiddels opgekomen maan ‘naar bed’. Ik lag in een met dekzeil waterdicht gemaakte hut en kreeg het ’s nachts zelfs zo warm dat ik bivakzak, muts en lange mouwen heb weg-, dan wel uitgedaan. Op het veld in de bivakzak bleek het wel iets kouder geweest, want daar stond wel wat rijp op. Tegen de tijd dat we opstonden miezerde het al een tijdje. Het is wel fijn dat je dan overdekt kunt zitten en water kan koken. Geen uitgebreide verkenning van het gebied met dit weer, dus we komen nog een keer terug, want het is inderdaad een heel erg mooie plek!
    Groetjes, Ezra

  • Ik zie dat de cache nog online staat. Zet ik op de to do list 🙂

  • Hey wat leuk om dit te lezen, campanula is wel mijn meest favoriete paalkampeerplaats.
    Ik heb 18 jaar in Zeewolde gewoond en heb het bos groot zien worden en ken zodoende elk plekje maar ik blijf er terug komen zo mooi is het!
    Begin dit jaar in februari nog om mijn 50ste verjaardag te vieren en eind vorig jaar zelfs drie weken (niet op Campanula) om er filmopnames te maken voor een portret van het Horsterwold.
    Zie hier een kort familie filmpje van ons over Campanula en omgeving;

    Groetjes, Johan (bijna Campanula bewoner 😉

LEAVE A COMMENT