Wandelen is leuk! Ga je mee?
 

De favoriete wandeling van Yvonne: Truso Vallei in Georgië

Uit het lezersonderzoek kwam veelvuldig naar voren dat jullie graag ook ervaringen van andere wandelaars op mijn blog zouden willen lezen. Na de favoriete wandeling van Carolien en Ivonne is het nu de beurt aan Yvonne. Zij ging met haar gezin wandelen in Georgië.

 

Gastblogger

Yvonne van der Laan

Yvonn-aan-de-wandel-in-de-Algarve

Naam: Yvonne van der Laan

Aantal wandelkilometers per jaar: Te weinig! Ik denk ongeveer 200

Favoriete wandeling: Ik loop graag op de Veluwezoom, lekker dichtbij huis, met onze dochters. Daar zouden we echt vaker tijd voor moeten maken. En op reis wandel ik graag om de omgeving te verkennen en lekker buiten te zijn. De wandeling waar ik hier over schrijf in Georgië was echt fantastisch.

Wandelt omdat: Het een hele fijne manier is om de wereld te zien.

Wandelen in Georgië

Dat de omgeving van Kazbegi mooi was, dat wist ik al voordat we naar Georgië afreisden. De plaatjes die ik ervan op internet tegenkwam waren schitterend. De grootsheid en de verpletterende schoonheid van de Truso vallei, dáár had ik me niet op voorbereid. Er is online dan ook nog maar weinig over dit stukje van Georgië te vinden en juist dat is wat me aantrok om er toch een kijkje te gaan nemen.

In een klein half uurtje rijden we naar de afslag naar de vallei, pal aan de hoofdweg die Kazbegi met de rest van het land verbindt. Met twee jonge kinderen op de achterbank had ik de hoop dat de onverharde weg, die een eind de vallei in zou gaan ook voor normale auto’s begaanbaar is. Zo zouden we verder de vallei in kunnen lopen en wellicht ook het achterste deel zien, dat het mooiste schijnt te zijn. Als ik de grote hopen keien en aarde zie, die de toegang tot het pad versperren, vervliegt die hoop snel.

Het blijken “wegwerkzaamheden” die met de nodige toeren te omzeilen zijn en even later hobbelen en stuiteren we toch over een zand- en keienpad deze voorste vallei in. De heuvelruggen aan de zijkanten komen steeds dichter naar ons toe en het riviertje dat we volgen gaat steeds sneller stromen. Tot we bij een gehuchtje komen, waar de vallei nog maar tientallen meters breed is en een paar huisjes verlaten in het landschap staan. Hier stappen we uit, want  het enige bruggetje ziet eruit alsof het amper sterk genoeg is om een mens te dragen, laat staan onze huurauto.

 

 

Wandelen door de verlaten vallei

We parkeren en snuiven de frisse berglucht op, om tot onze verbazing een naderende 4×4 zonder problemen het bruggetje te zien oversteken, om z’n weg te vervolgen. Al gauw is het weer helemaal stil en we stappen schuin omhoog, zodat we al gauw hoog langs het riviertje lopen. Aan beide kanten rijzen steile bergwanden op. Het pad is stoffig en ondanks de hoogte is het best warm. Mensen zien we niet, wel komen we even later een koe tegen, die ons verbaasd aankijkt en dan gauw doorloopt.

De natuur is hier een stuk groener dan we tot zover in Georgië gezien hebben. Blijkbaar valt hier toch ook in de zomer nog wel neerslag. Achter elke bocht heeft de natuur een ander gezicht, maar het blijft een smal dal waar we doorheen lopen. We hebben geen idee hoe lang het duurt voordat het landschap zich opnieuw opent en we in de eigenlijke Truso Vallei komen. Wat we wel weten is dat het bochtige zandweggetje al prachtig is en ons steeds weer uit lijkt te nodigen om nog een stukje door te lopen. In ons achterhoofd begint wel een stemmetje te zeuren dat de kinderen ook nog terug moeten lopen en we zijn inmiddels al bijna een uur onderweg. Nog één bochtje dan. Wordt het dal daar al iets breder? Nog één bochtje.

 

wandelen-georgië-gehucht-met-bruggetje     wandelen georgië gehucht-in-zijdal-aangepast

 

De ruige schoonheid van de Truso vallei

Zo lopen we maar door, tot we bij een nieuw bruggetje komen en de bergen daadwerkelijk naar achteren beginnen te wijken. Het riviertje wordt hier ook ineens breder en maakt een ruimere bocht. Er komt ineens meer kleur in het landschap en in de verte zien we grote witte vlakken. Sneeuw? IJs? Dat zal toch niet bij ruim 25 graden? De aarde is nu op veel plekken om ons heen rood van het ijzer dat hier in de grond zit, een heel gaaf contrast met de immens groene heuvels die ons omringen. Als we de witte vlakken naderen blijkt het kalkafzetting te zijn, van het zijstroompje dat uit een ander dal naar beneden komt. Even verderop wordt ons zich belemmerd door een heuvel die tot vlak naast het pad doorloopt, met daar bovenop een verweerd kruis. We klimmen omhoog en..

 

hoog-boven-de-rivier-aangepast     de-Truso-vallei-met-haar-wachttorens-aangepast

rode-aarde-wandelen georgië     wandelen georgië even-uitpuffen

 

De adem stokt in mijn keel. Wat is dit onverwacht. Zo mooi! De Truso vallei ligt in al haar ruige schoonheid voor ons. In de verte toppen met wat laatste restjes sneeuw en op de graslanden ervoor herders met hun kudde vee. Hier en daar een vervallen gehucht, nog voorzien van de eeuwenoude wachttorens die je overal in dit gebied vindt. Wat zijn we blij dat we hebben doorgezet, want dit uitzicht is een geweldige beloning voor een, in kinderogen, pittige wandeling. We hadden het voor geen goud willen missen. We puffen eerst even flink uit, voor we aan de terugweg beginnen.

Op mijn blog deel ik meer info over Georgë (https://yvonnevanderlaan.nl/georgie-reisgids/) en vind je onder andere nog een andere wandeling in dezelfde omgeving, die wij vanwege de pittige stijging met onze kinderen op de rug van een paard hebben gedaan.

 

Praktische informatie

Wandelroute: Truso Vallei
Afstand: 15 km retour tot waar de vallei zich opent en iets meer dan 20 km retour tot het einde van de vallei, in te korten met 5 km als je het eerste deel over een onverhard weggetje rijdt en parkeert bij de eerste paar huisjes naast het bruggetje.
Startpunt: 20 kilometer ten zuiden van Kazbegi, tegenover het gehucht Ukhati
Bereikbaarheid Vanuit Kazbegi rijdt een paar keer per dag een bus, zeker in het hoogseizoen. Beter met de eigen auto, parkeren kan overal.
Honden: Toegestaan
Horeca: Nee

 

Gastbloggers

Iedere maand vraag ik een andere gastblogger te schrijven over zijn/haar favoriete wandeling. Wil jij ook een keer een gastblog schrijven? Mail dan naar wanda@wandawandelt.nl.

 

Lees ook over de favoriete wandeling van Carolien in Zeeland en de favoriete wandeling van Ivonne in Italië.

Post Tags
No comments

LEAVE A COMMENT

Koekjes voor onderweg... Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

Wanda Wandelt gebruikt cookies en scripts van Google om je gebruik van dit blog geanonimiseerd te analyseren, zodat we functionaliteit en effectiviteit kunnen aanpassen. Ook gebruiken we cookies en scripts van Facebook, Twitter, LinkedIn en Google om social media integratie op dit blog mogelijk te maken. Daarnaast worden en cookies geplaatst door affiliate partners

Sluiten