Zomerse sferen tijdens de GPS-Hike van HIT Alphen

Wat doe jij met Pasen? Ik trek er samen met heel veel scouts op uit om avonturen te beleven tijdens de HIT. Na 17 jaar afwezigheid liep ik vorig jaar samen met Linda mee met de GPS-Hike in Alphen. Het was zo’n geslaagd weekend dat we direct afspraken om in 2016 weer te gaan. Afgelopen vrijdag reisden we weer af naar het zuiden om met een GPS vier dagen door de bossen rond Alphen te zwerven.

HIT

Vroeger was ik een echte scout. Ik hield van pionieren, koken op vuur en hiken. 18 jaar geleden deed ik voor het eerst mee aan de HIT, wat was dat gaaf! De HIT is een landelijke activiteit van Scouting Nederland tijdens het paasweekend. Het staat voor Hikes, Interessekampen en Trappersexpedities en wordt georganiseerd op 6 plekken in Nederland. Er zijn kampen rond een bepaald thema of verhaal en hikes met verschillende afstanden en moeilijkheidsgraad. Voor ieder wat wils dus.

Een moeizame start van de GPS-Hike

Bij aankomst worden we enthousiast ontvangen door de staf; “wat leuk dat jullie er weer zijn!”. Langzaam druppelen de andere deelnemers binnen en na de centrale opening kunnen we van start. Vol goede moed met het routeboekje, waar de aanwijzingen in staan om de verschillende waypoints te vinden, gaan we op pad.

Al lachend en kletsend lopen we van punt naar punt. Dan ineens zien we een groepje de bossen in duiken. Dat kan niet de bedoeling zijn. Ondanks dat het waypoint midden in een veld ligt, lijkt er op de kaart een weg naartoe te lopen. Na een rondje van 5km! gelopen te hebben, blijkt de weg op de kaart er niet te zijn… Er zit een fout in het waypoint en we komen er niet uit. Toch maar even de staf bellen. We ontvangen de juiste info en kunnen weer op pad. Als we dan eindelijk de eerste post bereiken, hebben we er al 10 km opzitten in plaats van de 3,5 die we hadden moeten doen. Inmiddels lopen we samen met een ander team en gaan we vol goede moed verder.

Eureka tent

Kamperen midden in het bos

Eenmaal aangekomen op het subkamp staan de bitterballen al voor ons klaar. Wie denkt dat hiken afzien is, heeft het mis ;-). Met een wijntje bij het kampvuur geniet ik na van de eerste avonturen tijdens deze HIT. Bart pakt zijn gitaar erbij, het plaatje is compleet.

Speuren naar de juiste weg

De volgende ochtend worden we vroeg gewekt met een enorme loeier. De maandelijkse test van het luchtalarm is er niets bij. Snel opstaan en inpakken, want pas als je tas klaarstaat, mag je een gebakken ei en koffie komen halen. Voor mij niet helemaal de juiste volgorde, maar het zorgt er wel voor dat wij ons kamp snel hebben afgebroken.

We vertrekken als eerste team en lopen uiteraard direct in de verkeerde richting. Dat belooft niet veel goeds voor vandaag. Gelukkig hebben we het snel door en is het omlopen beperkt gebleven tot een paar meter. 2 waypoints verder slaat weer de verwarring toe. We komen weer in een veld uit. Dan maar terug, we hebben vast iets niet goed gedaan met het vinden van cijfers op een eerder punt. We komen alle teams tegen en de verwarring is groot. Nadat we alles vergeleken hebben, toch maar weer bellen. Er blijkt een foutje in de beschrijving te zitten. Gelukkig zijn we niet omgelopen en treffen we al snel de koffiepost.

Linda tijdens de GPS HIT Alphen

Linda speurt naar de juiste route op haar GPS

 

Inmiddels zijn we onze voorsprong kwijt en lopen we met een grote groep verder. Bij de volgende post treffen een hindernisparcours dat we in estafette mogen afleggen. Het thema van de GPS-Hike is Hawaï, dus ontbreken de palmbomen en ananassen natuurlijk niet in het parcours. We zetten een mooie tijd neer en kunnen weer verder met onze tocht.

De route die ze voor ons hebben uitgezet is werkelijk schitterend. Door bossen, langs vennen en over heide. Linda en ik lopen te genieten, soms kletsend, soms zingend en soms ook gewoon even zwijgend naast elkaar. Eenmaal aangekomen op het volgende subkamp zetten we snel de tent weer op en koken een heerlijk stamppotje van zuurkool met ananas en worst. Vermoeid van de lange tocht zoeken we vroeg onze slaapzak op.

Moeiteloos vinden we onze weg

Omdat we de derde nacht op hetzelfde subkamp overnachten, lopen we zondag met een dagrugzak. Wat een verschil en wat gaan we snel (voor ons gevoel). We worden gedropt bij de Flaestoren, een 24 meter hoge uitkijktoren op Landgoed Utrecht. Van daaruit moeten we met het vinden van aanwijzingen en onze GPS de route terugvinden naar het subkamp.

Flaestoren

Het uitzicht vanaf de Flaestoren is echt de moeite waard.

 

Uiteraard lopen we eerst even naar boven voor een prachtig uitzicht over Flaes en het Goorven. Daarna volgt er een prachtige route over Landgoed Utrecht en komen we middels de vele informatieborden heel veel te weten over de omgeving en de historie van dit gebied. Het zonnetje schijnt en al snel gaan de jassen uit.

Prachtige route op zondag

Prachtige route op zondag

Hoewel we het idee hebben best lekker door te lopen, komen we veel later bij de posten aan dan de staf had verwacht. Door het vele zoeken naar aanwijzingen voor een volgend waypoint, duurt het allemaal wat langer, maar dat mag de pret niet drukken.

We leggen weer een hindernissenparcours af. Dit keer met evenwichtsbalk, slackline lopen en een soort spinnenweb waar ik overheen moet klimmen. Gelukkig staat Bart er om mij op te vangen, want bij een poging om over de bovenste lijn te klimmen, maak ik een mooie duik naar beneden.

Vanwege de uitloop wordt de route iets ingekort. Onderweg treffen we Marlies en Bob nog aan in het bos met poffertjes waarna we de laatste kilometers naar het kamp net voor het donker kunnen afleggen. Als alle groepen binnen zijn, roken we kip en zalm in Dutch Ovens boven het kampvuur. We eten een zomerse salade en als toetje ijs met… ananas natuurlijk ;-).

Zalm en kip roken in een Dutch Oven

Zalm en kip roken in een Dutch Oven boven het kampvuur

 

Code geel gooit roet in het eten

GPS Hike HIT Alphen

GPS Hike HIT Alphen

Na drie fantastische dagen krijgen we slecht nieuws. Het KNMI heeft code geel afgegeven vanwege een aanwakkerende storm. De organisatie van HIT Alphen heeft besloten dat het niet verantwoord is om door de bossen te lopen. Aangezien de route van maandag voor 90% door het bos loopt, wordt er besloten dat wij maandag niet verder gaan. We vinden het allemaal heel erg jammer, maar respecteren het besluit van de kampstaf. Maandagochtend ruimen we het kamp op en vertrekken we na een heerlijk weekend hiken naar huis, waar een heerlijk warm bad klaarstaat om al het vuil van me af te weken.

Coen, Marlies, Floor, Bart, Bertil, Bob, Erwin en Remko onwijs bedankt voor het leuke weekend, de mooie tochten en de goede verzorging. Tot volgend jaar!

LEAVE A COMMENT

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

No comments