Wandelen is leuk! Ga je mee?
 

Meerdaagse wandeltocht Duitsland: ontdek het Schneifel-pad in de Eifel

Wanneer ik een meerdaagse wandeltocht wil gaan maken, trek ik steeds vaker naar Duitsland. Duitsland is een geweldig wandelland met mooie, goed gemarkeerde routes variërend van dagwandelingen, tot meerdaagse wandeltochten. Vorige maand ontdekte ik daar één van de nieuwe Muße-paden, het Schneifel-pad.

 

Muße-paden

Veel mensen kennen de Eifelsteig, één van de bekendste lange afstandswandelpaden in Duitsland die in 313 kilometer van Aken naar Trier loopt. Op de Eifelsteig sluiten diverse andere wandelroutes aan, die Partnerwegen worden genoemd. In het zuiden van de Eifel zijn dit de Vulkaaneifel-paden. Er zijn er 14, variërend van rondwandeling tussen de 6,1 km en 16,5 km tot meerdaagse wandeltochten variërend van 30 tot 70 kilometer.

Een aantal van de Vulkaaneifel-paden is benoemd tot Muße-paden. Dit zijn wandelroutes waar mindfulness en innerlijke rust centraal staan. Ieder pad heeft zijn eigen verhaal en simbool. De inspirerende verhalen langs deze routes laten je even stilstaan. De overweldigende natuur brengt je stap voor stap tot rust.

 

Meerdaagse wandeltocht Duitsland: Schneifel-pad

Het Schneifel-pad is één van de Muße-paden in de Eifel en met zijn 72,9 kilometer ook meteen de langste. Deze meerdaagse wandeltocht in Duitsland heeft als thema “weg van de vrede” en neemt je in drie dagen mee door een afwisselend landschap waar je wandelt op de grens van vrede en strijd om de vrede in jezelf terug te vinden. Hoe poëtisch klinkt dat! Ik ben benieuwd wat het pad mij gaat brengen.

 

Markering van het Schneifelpad op paal    Informatiepaneel van het Schneifelpad

 

Dag 1: Aanloop naar het Schneifel-pad (14 kilometer)

In de vroege ochtend sta ik met mijn rugzak vol met kampeer- en kookspullen op het perron in Utrecht. Het is druk met forenzen die zich met hun koffiebekers een wegbanen naar kantoor. Zodra ik in de trein stap, laat ik de drukte achter me. Met een goed boek zoeft het landschap aan mij voorbij, op naar de Eifel.

Vier uur later sta ik op het stille perron van Jünkerath, wat een contrast met de drukte van Utrecht CS! Uschi en Andreas van Tourismus Eifel begroeten me hartelijk. Ze hebben mij uitgenodigd om het Schneifel-pad te komen ontdekken en vandaag gidsen ze me naar het begin van het pad.

Het Schneifel-pad start bij Kronenburger Hütte, maar omdat daar geen treinstation is en ik graag met het OV reis, heb ik een extra wandeldag ingepland. Vandaag wandel ik met Andreas als gids van Jünkerath naar Kronenburger Hütte.

Al snel laten we Jünkerath achter ons en wandelen we langs een klooster over een licht stijgend pad de bossen in. We volgen een stuk van de Felsenweg en Hocheifelweg naar Landal Wirfttal bij het stadje Stadtkyll. Onderweg vertelt Andreas mij dat de kans om wild te spotten erg groot is. Er zitten veel herten, reeën en wilde zwijnen in dit gebied. Helaas laten ze zich vandaag niet zien. Wel ben ik verrast door de grote hoeveelheid bloemen langs het pad. Op een openveld in het bos staat het vol met wilde orchideeën en Arnica.

 

Duivelsklauw langs het Schneifelpad    Brede bosweg in Duitsland

Arnicabloem in het veld   

 

Na een lekkere lunch bij het parkrestaurant van Landal wandelen we verder. We wandelen door het Kylldal naar Kronenburger Hütte. De bossen maken plaats voor een meer open landschap met weilanden, vergezichten en smalle paadjes langs de Kyll. De zon staat hoog aan de hemel en het is behoorlijk warm. In het koude water van de Kyll dompel ik mijn pet onder voor wat verkoeling.

Dan doemt ineens de Brigidakapelle van Kronenburger Hütte voor ons op. Deze kapel werd in 1734 gebouwd. De deur is open en ik stap de koelte van het kleine kapelletje binnen. De glas in loodramen zijn werkelijk prachtig en zo kleurrijk.

Iets verderop ligt het startpunt van het Schneifel-pad, ik ben er! Maar ik moet nog een paar kilometer doorlopen langs het stuwmeer om bij Camping Kronenburger See te komen. Daar aangekomen gaan de schoenen direct uit en geniet ik van het zonnetje voor mijn tentje.

 

Zicht op de kerk van Stadtkyll    Wegwijzer met wandelroutes

de Kyll    Brigidakapelle van Kronenburger Hütte met op voorgrond een stenen brug

 

Dag 2: Schneifel-pad van Kronenburger Hütte naar Schwarzer Mann (24 kilometer)

Na een heerlijke nacht slapen start ik vandaag rustig op. Mijn tent is nat en ik wil hem nog even laten drogen voor ik hem weer inpak. Uiteindelijk vertrek ik pas om half 10 en wandel ik op mijn gemak terug langs het stuwmeer naar het begin van de route.

Vanaf het startpunt stijgt het pad direct tussen de velden door. Op het vele gezang van de vogels na is het stil. De zon brandt alweer lekker en ik geniet van het glooiende landschap met mooie uitzichten. Het pad zoekt al snel de bossen op, dat zorgt voor een heerlijke verkoelende schaduw. Na kilometers struinen door de eindeloze bossen kom ik rond de middag aan bij het gehucht Ormond.

In Ormond lunch ik in het enige restaurant in het dorp dat gelukkig vandaag open is. Voordat ik weer vertrek vul ik nog even mijn watervoorraad aan. Vanavond slaap ik op een Naturlagerplatz, een vlonder midden in de natuur waar je (na reservering) mag kamperen. Er liggen twee van deze vlonders langs het Schneifel-pad. De eerste een paar kilometer voorbij Ormond en de tweede een paar kilometer voorbij Schwarzer Mann.

Met twee liter water extra in mijn rugzak vervolg ik het Schneifel-pad. Hoog op een heuvel zie ik ineens betonnen afzettingen. Het zijn restanten van de Westwall, een verdedigingslinie uit de Tweede Wereldoorlog. Het is best vreemd om die restanten zo vredig tussen de bomen te zien liggen, wetende dat hier heftig gestreden is.

 

Koffiezetten op camping    Genieten van het uitzicht over de Krönenburger See

Jagershut    Stapstenen meerdaagse wandeltocht duitsland

Wit kerkje in Ortmond    Restanten Westwall

 

De bossen waar ik doorheen loop worden steeds dichter, loofbossen en dennenbossen wisselen elkaar af en ik loop over brede boswegen er dwars doorheen. Het is oorverdovend stil en ik kom geen andere wandelaars tegen. Ik heb het gevoel even helemaal alleen op de wereld te zijn, ver weg van alles, midden in de natuur. Heerlijk!

Inmiddels ben ik in de buurt van de eerste Naturlagerplatz op het Schneifel-pad, Birkenrausch. Met een duidelijke beschrijving met foto’s navigeer ik mezelf naar deze bijzondere kampeerplek. Over een smal graspad dat niet veel gebruikt wordt, loop ik al speurend verder. Ik pak even mijn GPS erbij om de exacte locatie van de vlonder te vinden en dan zie ik hem! Verscholen tussen de bossen, met uitzicht over een open plek staat daar ineens een prachtige houten vlonder met picknickbank. Iets verscholen achter de vlonder staat ook nog een composttoilet. Verder helemaal niets.

Wat een vredige plek om te kamperen.

 

    Composttoilet

 

Omdat het nog vroeg is besluit ik door te wandelen naar de tweede kampeervlonder op het Schneifel-pad. Ik zoek mijn weg terug naar de route en wandel verder door de bossen. Bij een verstilt meertje met prachtige waterlelies neem ik een pauze. Een perfecte plek voor een meditatie.

Met hernieuwde energie slinger ik mijn rugzak weer op mijn rug en wandel verder door de bossen naar Blockhaus Schwarzer Mann. Onderweg passeer ik nog een geëxplodeerde bunker uit de Tweede Wereldoorlog, die ook onderdeel was van de Westwall van in totaal 630 kilometer aan verdedigingswerken.

De route stijgt flink, naar het hoogste punt van de Eifel, De Schwarzer Mann. Ik verwacht daar, op 700 meter hoogte een prachtig uitzicht te hebben, maar helaas. Ik kom op een troosteloze parkeerplaats uit, zonder uitzicht. Gelukkig is er wel een restaurant waar ik even op adem kan komen. Terwijl ik geniet van een ijskoude cola en een heerlijke flamkuchen, gaan de schoenen uit, laad ik mijn telefoon en batterypack op en vul ik mijn watervoorraad weer aan.

Na een lange pauze trek ik mijn schoenen weer aan voor de laatste kilometers. Het smalle bospad daalt direct sterk af. Ik ben blij dat ik mijn stokken bij heb om evenwicht te behouden en mijn knieën te ontlasten. Even later wandel ik weer over glooiende boswegen door de oneindige stille bossen.

 

Rustpunt op het Schneifelpad   

 

Kamperen op een Naturlagerplatz

Na 2,5 kilometer verlaat ik het Schneife-lpad om op zoek te gaan naar de Naturlagerplatz Abgetaucht  waar ik vannacht kampeer. Met de beschrijving en de foto’s vind ik de kampeervlonder zonder mijn GPS te moeten gebruiken. De vlonder ligt mooi verscholen in het bos, dicht bij de bosrand.

Ik gooi mijn rugzak van mijn rug en inspecteer de plek waar ik vanavond slaap. De vlonder is geschikt voor twee tweepersoonstentjes en voorzien van ogen om je scheerlijnen aan vast te zetten. Er is een picknickbank en een composttoilet en verder zijn er geen voorzieningen.

Behalve de vele vogels en het geluid van een tractor die verderop in het dal de laatste velden maait voor het gaat regenen, hoor ik helemaal niets. In alle rust zet ik mijn tent op. Dat gaat een stuk lastiger dan gebruikelijk omdat je geen haringen kunt gebruiken op de vlonder. Gelukkig zitten er verschillende ogen aan de vlonder en kan ik met behulp van wat extra lijntjes (en een schoenveter) mijn tent strak zetten.

 

Kampeervlonder duitsland     Kampeervlonder meerdaagse wandeltocht Duitsland

Routekaart Schneifelpad   

 

Mijn avond vult zich met het koken van mijn avondeten, lezen, de route van morgen bestuderen en een beetje mijmeren. Het begint zachtjes te regenen en ik duik mijn tentje in. Moe en voldaan ga ik liggen, het is nog wat vroeg om te slapen en dus luister ik naar het tikken van de regen op mijn tentzeil.

Dan ineens hoor ik stemmen vanuit het bos… Vreemd, wie gaat er zo laat op de avond nog wandelen? De stemmen komen dichterbij. Wat ga ik doen? Blijf ik liggen of ga ik even kijken wie er op dit tijdstip nog op pad zijn. Dan komen de stemmen dichterbij en besluit ik toch maar even te gaan kijken.

Het zijn twee vrienden die ook deze kampeerplek hebben gereserveerd. De kampeervlonders zijn geschikt voor twee tenten, dus de kans is groot dat je hem moet delen. Terwijl ze hun tent opzetten vertellen ze over hun zwerftochten door de Eifel en alle kampeervlonders die ze al hebben beslapen. We wisselen wat tips en ervaringen uit en dan duik ik weer mijn tent in. Het is tijd om te gaan slapen, morgen weer een lange dag!

 

Dag 3: Schneifel-pad van Schwarzer Mann naar Schönecken (23 kilometer)

Wanneer ik wakker word, hoor ik geen regen meer! Ik rits mijn tentje open en zie een voorzichtig zonnetje door de bomen komen. Mijn brandertje gaat aan en al snel snuif ik de heerlijke geur van koffie op. Niets lekkerder dan het eerste kopje koffie na een nacht midden in de natuur!

Mijn buurmannen zijn nog in diepe rust aan het gesnurk te horen, dus breek ik voorzichtig in stilte mijn tentje af en pak mijn tas weer in. De zon is inmiddels goed doorgekomen en langs de bosrand en over landbouwwegen wandel ik weer naar de bewoonde wereld. Ik hoop in Grondenbrett een tweede kopje koffie te kunnen krijgen, maar helaas is het restaurant gesloten. Dan maar op zoek naar een afvalbak om mijn vuilnis achter te kunnen laten. Bij de vlonder zijn geen vuilnisbakken, je moet dus zelf je vuilnis meenemen en mag geen sporen achterlaten.

Verderop in het dorpje staat een mooi kerkje. Terwijl ik erheen loop zie ik mooie muurschilderingen, waarvan één van Christoffel, de beschermheilige van de reizigers. Het kerkje is helaas gesloten, dus wandel ik door. Net voorbij de kerk zie ik een oude wasbekken. Ik gooi een koude plens water in mijn gezicht om me een beetje op te frissen, heerlijk!

 

Koffie kampeervlonder   

Muurschildering Christoffel   

 

Vanuit het dorpje klimt een bosweg hoger en hoger naar een mooi uitzichtpunt. Verderop zie ik Prüm al liggen, de stad waar ik vanavond mijn tentje op zet. De route maakt een grote boog om deze stad heen, over de Kalvarienberg waar in de oorlog een groot munitiedepot lag. Enkele jaren na de oorlog brak er hier brand uit en explodeerde het depot. Een enorme krater is stille getuigen van de ramp die zicht hier voltrok.

Aan de rand van de krater staat een mooi kappelletje, waar ik een kaarsje brand voor mijn zoon die aan het blokken is voor zijn herexamen.

Aangekomen bij de Waldcamping Prüm is het net lunchtijd, dus de receptie is dicht. Tijd om zelf ook te gaan lunchen. Ik heb nog maar negen kilometer gelopen en ben nog niet klaar voor vandaag. Toch zet ik hier vast mijn tent op, want er zijn geen andere campings meer op de route. Zodra mijn tentje staat ga ik weer op pad. Eindbestemming voor vandaag is Schönecken, waar ik de bus terug pak naar Prüm.

 

Uitzichtpunt Eifel    Monument Klavierenberg

Interieur van het kappelletje bij Prüm    Uitzicht op de kerk van Prüm

 

Door de bossen klimt het pad tot boven de stad. Daarna word ik verrast met een mooi coulisse landschap dat doorkruist wordt door half verharde landwegen. Het zonnetje schijnt en een imposante roofvogel cirkelt boven de graanvelden. Ik kruis een kabbelend beekje en geniet van de rust en de ruimte.

Even verderop zie ik in de verte een vosje op mijn pad. Het beestje heeft me in eerste instantie niet door en speurt de berm af naar iets lekkers. Na enkele minuten ziet hij me ineens lopen en rent verschrikt weg.

Ik wandel twee keer onder een viaduct door, midden in het veld, zonder weg of spoorlijn eroverheen. Blijkbaar was hier ooit een weg bedacht, maar is die er nooit gekomen. Gelukkig maar, want het is hier zo mooi met de ruisende graanvelden, de kleine bospercelen en de uitgestrekte heuvels.

Het laatste stuk van de route van vandaag  loopt door het fabelachtige Schönecker Schweiz. Hier hoort een beek te kabbelen, maar door de droogte staat de bekken leeg. Machtige rotsformaties stijgen meters hoog op naast het pad. De zon schijnt moeizaam door de hoge dennenbomen en laat het groene mos oplichten. Het is niet ver meer naar Schönecken en daar zijn mijn voeten blij mee!

Vanuit Schönecken pak ik de bus terug naar Prüm, waar ik vroeg mijn tentje op zoek.

 

Weids uitzicht vanaf het Schneifelpad    Graspad Schneifelpad

Vosje   

Roofvogel    Bruggetje Schonecker Schweitz

 

Dag 4: Schneifel-pad van Schönecken naar Kopp (21 kilometer)

De eerste bus zet me weer af vlak bij de route voor Schönecken. De dag begint weer met een flinke klim het bos uit. Ik vang een glimp op van de burcht van Schönecken en duik dan weer het bos in. Kilometers lang wandel ik in stilte door de bossen, zonder iemand tegen te komen.

Op een bankje met uitzicht over het glooiende landschap neem ik een lange pauze. Ik leg mijn tent te drogen en geniet van de verse broodjes die ik vanochtend gekocht heb op de camping.

Wederom loopt de route over brede bospaden en landwegen. In de verte zie ik ineens een ree het pad over schieten. Ik blijf stil staan, maar het beestje maakt zich al snel uit de voeten. Niet veel later kom ik bij het kunstenaarsdorpje Weißenseifen.

 

Landweg door heuvellandschap    Bloemen langs de weg

Slak op het pad    Schenifelpad meerdaagse trektocht door Duitsland

 

In Weißenseifen neem ik de tijd om een beeldentuin en expositie te bekijken bij Galerie am Pi. Ik word gastvrij ontvangen en krijg een uitleg over de activiteiten die ze hier allemaal hebben. Gecharmeerd van de kunstwerken zoek ik het plaatselijke restaurant op voor een kopje koffie met een heerlijk stuk taart.

Dan is het tijd voor de laatste kilometers van deze tocht. De route loopt tot Birresborn, waar het station is, maar ik stop in Kopp. De afdaling naar Kopp is pittig over een smal, sterk dalend bospad. Dan ineens zie ik in mijn ooghoek een beer… Oh wacht, hij is niet echt. Ik loop dwars door een boogschutters parcours van het plaatselijke hotel.

In het hotel verwen ik mezelf met een heerlijk diner en geniet ik na van deeheerlijke meerdaagse wandeltocht in Duitsland. Want wat is de Eifel toch een geweldige wandelstreek!

 

Galery Pi    Expositie Galery Pi

Wanda Wandelt meerdaagse wandeltocht duitsland   

 

Praktische zaken Schneifel-pad

Wil jij ook deze meerdaagse wandeltocht in Duitsland maken? Op de website van Eifel Tourismus vind je meer informatie over het Schneifel-pad inclusief de GPS-track.

Informatie over de kampeervlonders vind je op de website van Eifel Tourismus. Reserveer een kampeervlonder op tijd, want ze zijn erg populair en dus snel volgeboekt.

Wil je niet kamperen? Dan is er ook de mogelijkheid om een verzorgde reis met hotels te boeken, waarbij je van Prüm naar Gerolstein loopt in drie etappes.

 

Dit blog is tot stand gekomen in samenwerking met Eifel Tourismus. Zoals je van mij gewend bent, deel ik altijd eerlijk mijn eigen mening en ervaring.

 

Bewaar deze wandeling op Pinterest:

Benieuwd naar andere meerdaagse wandeltochten in Duitsland, lees dan ook deze blogs:

afbeelding voor Pinterest

 


Vind jij het lastig om alleen te gaan wandelen? Verdwaal je snel of voel je je niet altijd even veilig?

Dan is het Sterker in je Wandelschoenen – oriëntatie- en weerbaarheidsweekend echt iets voor jou!


 

 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Laatste reacties
  • Wederom een prettig leesbaar en beeldend verslag.

  • Mooi verslag en foto’s

  • Je schrijft: Duitsland is een geweldig wandelland met mooie, goed gemarkeerde routes variërend van dagwandelingen, tot meerdaagse wandeltochten.
    Mijn reactie: helemaal mee eens! Met daarbij nog veel gastvrijheid onderweg en prima service.

      • De laatste jaren wel. Dagwandelingen in Sauerland of de Eifel. Of Teutoburgerwoud. De Hermannsweg die hier loopt, bijvoorbeeld.
        Wat je van ver haalt is niet altijd lekkerder
        De meerdaagse wandeltochten in Duitsland staan op onze website.